szpitalnik

Paul jest gruby, brzydki, a w dodatku straszny zniego kawal chama. Konsekwentine wykorzystuje kazda okazje, zeby wbic noz w plecy. Kolega z pracy. Nie specjalnie go lubie.

Ma tez swoje negatywne strony - np. nie przyjemnie pachnie.

Ostatnio pojechal na zjazd kardiochirurgiczny. I jak to bywa, zostal zaproszony przez jakiegos Repa na darmowa kolacje. Kolacja byla glownie w formie plynnej i moj kolega stal sie malo trzezwy.

Postanowil pojsc do swojego hotelu. Po drodze musial jednak kogos spotkac, bo rano obudzil sie z wybitymi zebami i zlamana podstawa oczodolu.

I mimo, ze go nie lubie, to zrobilo mi sie go zal.

Jeden wieczor. Kilka piw za duzo. Troche pecha. I juz.

W pracy wszyscy wiedza co sie stalo. I mimo, ze nie ma w tym jego wielkiej winy, mimo, ze nie zrobil nic na prawde zlego - wyglada to na prawde zle w jego CV.

I zostanie juz tam na zawsze.

Kardziochirurgia to maly swiat. Wszyscy sie znaja. I on juz na zawsze zostanie tym, ktory zalal sie, wdal sie w bojke i zostal pobity.

Nie poprawia to jego sytacji u Neila, ktory go nie trawi.

I teraz wszystko wskazuje na to, ze od sierpnia Paul bedzie bezrobotny.

Ma 40 lat. Trojke dzieci. Ale nie przedluza mu kontraktu. Dal im o jeden powod za duzo.

Smutne, ze tak latwo sobie zepsuc kariere

komentarze (1) | dodaj komentarz

Minione dwa tygodnie byly straszne. Zamiast 6-ciu bylo nas dwoch registrarow. A pracy tyle samo. Na kazdego przypadalo po 30-tu kilku pacjentow. O kazdym z nich trzeba wszytsko wiedziec. Na pamiec znac date urodzenia, ostatnie wyniki badan krwii, pomiary z echo, kierujacego kardiologa i tysiace innych informacji, ktore zmieniaja sie z chwili na chwile.

Moj dzien zaczynal sie o 7:30 - wizyta na OIOMie do 8:15

O 8:30 musze byc na sali operacyjnej. W tak zwanym miedzyczasie musze zobaczyc kazdegoz moich pacjentow, sprawdzic ich wyniki badan i ogladnac zdjecia RTG. Jeszcze tylko karty zlecen, zaplanowanie i zlecenie badan. I juz.

Dwie operacje, zazwyczaj do 6:30.

I zaczyna sie moj czas wolny. Poswiecam go na sprawdzenie co sie dzial z moimi podopeicznymi w ciagu tych godzin, kiedy sie nie widzielismy. Poznaje nowo przyjetych do szpitala, planuje wypisy i dyktuje listy do kardiologow i lekarzy rodzinnych o przebiegu leczenia ich pacjentow.

Pozostaje jeszcze ostanie sprawdzenie, czy wszytsko jest gotowe do zabiegow planowanych na nastepny dzien. Z kazdym pacjentem musze porozmawiac - minimum 30 minut.

No i juz jest po 9 i prawie moge isc do domu.

Ale od wtorku bedzie lepiej.

komentarze (1) | dodaj komentarz

Nie pisalem przez ostatnie dwa tygodnie po urlopie. Z tylko jednego powodu. nie mialem kiedy.

Dzisiaj, po raz pierwszy odkad wrocilem do pracy mialem wystarczajaco duzop czasu, zeby sprawdzic emial.

W tym czasie pracowalem srednio 18h na dobe. I nie chodzi mi o czas spedzony w szpitalu, tylko o czas przepracowany.

Jestem kompletnie wykonczony.

Moje nowe hobby to sen. Jak tylko moge to spie. Czasami nawet 4 godzniy na dobe.

Mam duzo, duzo do opowiedzenia z tego czasu. Poniewaz mam dyzur przez nastepne 72h  mam nadzieje, ze uda mi sie cos napisac.

Ku pamieci - chcialbym opowiedziec o:

-koledze "lokum"

-moim wygranym zakladzie

-pracy z Neilem

-stadiach zmeczenia

-chorym, ktorego musialem zreoperowac

Moze uda sie juz jutro

komentarze (2) | dodaj komentarz

Bylem na urlopie dwa tygodnie

Po raz pierwszy, od kad zaczalem pracowac w zaowdzie, bnie chcialo mi sie wracac do pracy

To chyba mowi wszystk o tym jak mi tu jest

komentarze (0) | dodaj komentarz